Beste veteranen E,
allemaal
weer serieus aan de slag? Voordat ik verder ga met mijn
werkzaamheden wil ik jullie even berichten, want wat heb ik gisteren van
jullie 1e competitiewedstrijd genoten!
Dochter
Lisa ‘s morgens bij het ontbijt: “Pap, hoe laat spelen jullie”? Jaap:
“Nou, eerst verzamelen, taart eten bij Erik.. ben benieuwd of ‘ie in 2e instantie
wel gelukt is, dan naar Voordaan, omkleden, inlopen, inslaan en…… Pap... ik
vroeg gewoon hoe laat jullie moeten spelen….”.
Goed, niet interessant voor de jeugd, want
in hun ogen: uitgerangeerd, of om met hun woorden te spreken: autistenclub, awkward, ongemakkelijk.. Gelukkig is moeder wat enthousiaster. Was
trouwens niet lastig om jullie te vinden tussen alle teams; gewoon de scanner
op hardroze zetten en klaar, of zoals ik opving
van een dame langs de kant:” Nee.. roze! Dat verzin je toch niet…!”
Ik
zag laatst op tv de film All Stars 2 (Old Stars) en moet als ik jullie zie
spelen steeds aan die film denken. In
het hoofd nog 25, ok…iets lagere startsnelheid maar met dezelfde bravoure en in
de loop der jaren gezonde zelfspot en relativeringsvermogen opgedaan, buiten het veld wel te verstaan. Want binnen de lijnen niets ontziend met
fanatieke koppen waarop te lezen staat: “knappe jongen die mij passeert".
Als een pass niet aankomt of niet begrepen wordt is verbale castratie je
verdiende loon. De vliegensvlugge, venijnige en bijna onzichtbare kneepjes,
duwtjes en opmerkingen van vroeger lijken nu uitvergroot en makkelijker
zichtbaar voor scheidsrechter en publiek, zeer vermakelijk..
Ik
verheug me nu al op de nieuwe All Stars film in de maak (Bald Stars) maar
tot die tijd heb ik jullie. Aanstaande zondag tegen Laren,
altijd lastig.… ik zou bijna vergeten dat Dames en Heren I ook thuis
spelen. Daarna thee opgediend in pitcher met schuimkraag en… dansen!
Werk
ze en liefs Myra
Geen opmerkingen:
Een reactie posten